System
ANIA

„Przedstawiona metodyka jest zbyt uproszczona”.

Moim zdaniem, koncentrując się tylko na energii cieplnej przewodzonej na zewnątrz budynku, czyli cieple zużytym, oceniam to podejście za pozytywne, a nie negatywne. Zawęziłem zagadnienie podziału kosztów c.o. do rozpatrywania ciepła zużytego, gdyż w możliwie prosty i tani sposób potrafię zmierzyć ilość ciepła zużytego. To, że ciepło zużyte jest zdecydowanie największą wartościowo utratą ciepła pomieszczenia, jest oczywiste. Pomijane źródła ciepła są epizodyczne, zmienne, niemożliwe do zmierzenia i mają niewielki udział w bilansie cieplnym pomieszczenia — uproszczenie jest więc jak najbardziej słuszne. Uwzględnienie tych elementów wymagałoby instalowania urządzeń mierzących moc i czas trwania, rejestrowania i przesyłania danych. Nie bardzo sobie wyobrażam pomiar ciepła wydzielanego przez ludzi i zwierzęta. Poza tym większość źródeł i strat ciepła nieuwzględnionych w podzielniku FILA występuje nieomal we wszystkich pomieszczeniach budynku, więc w pewnym zakresie się równoważą.

„Nasłonecznienie jest istotnym składnikiem bilansu cieplnego pomieszczenia”.

Jeżeli Pani uważa, że należy uwzględnić nasłonecznienie w określeniu kosztów c.o., to czy mogę nieśmiało zapytać, czy ma Pani wiarygodny — z możliwością oszacowania niepewności pomiaru — sposób pomiaru i rejestracji ciepła w pomieszczeniu pochodzącego od nasłonecznienia? Szkoda, że nie podaje Pani liczbowej wartości udziału nasłonecznienia w bilansie cieplnym pomieszczenia. Jeśli zna Pani sposób na wiarygodny pomiar ciepła pochodzącego od nasłonecznienia, to chętnie ten element umieszczę w systemie podzielnika kosztów FILA — pod warunkiem, iż koszt urządzenia pomiarowego będzie miał uzasadnienie ekonomiczne, a jego zamontowanie będzie akceptowane przez mieszkańców.

„Podejście jest nieskorelowane z ilością ciepła dostarczonego przez grzejniki”.

Istotą podzielnika FILA jest rozróżnianie ciepła pobranego z systemu c.o. i ciepła zużytego przez pomieszczenie. Nie rejestruję ciepła pobranego, bo nie ma ono znaczenia przy podziale kosztów c.o. — akty prawne używają określenia ciepła zużytego, a nie pobranego. W badaniu wstępnym cztery czujniki rejestrowały temperaturę: na grzejniku, na ścianie zewnętrznej, w środku pokoju i na szybie. O godzinie 1:07 nastąpiła stabilizacja temperatury pomieszczenia (19,30 °C) i grzejnika (19,10 °C), trwająca do godziny 5:19 — przy zakręconym zaworze, bez ludzi, zwierząt i włączonych urządzeń. Przyczyną stabilizacji było ciepło pobrane przez grzejniki w sąsiednich pomieszczeniach, które przez przegrody przeniknęło do badanego pokoju. Wymóg korelowania z ciepłem dostarczonym przez grzejniki jest moim zdaniem bardziej przesądem niż empirycznie uzasadnioną tezą. W tym czasie pomieszczenie zużywało ciepło z mocą:

(4,21 m² × 1,4 W/m²K + 6,29 m² × 0,2 W/m²K) × (19,3 °C − 1,0 °C) = 130,8 W

„Istnieje problem z określeniem współczynników przenikania ciepła przegród”.

Nie bardzo rozumiem to stwierdzenie. Czyżby certyfikaty energetyczne budynków były fikcyjne, gdyż ich autorzy mają duże problemy w określeniu właściwych współczynników ciepła? Przecież producenci materiałów wchodzących w skład przegród zewnętrznych określają wartości współczynników przenikania ciepła.

„Czujniki temperatury są podatne na manipulacje lokatorów”.

W systemie FILA czujnik temperatury montowany do ściany jest plombowany. Ma radiowy odczyt on-line: w normalnym trybie podaje średnią temperaturę co dobę, ale interwał mogę zmieniać dowolnie — minimum 10 minut. Zasłonięcie podzielnika w niewielkim stopniu opóźni stan równowagi pomiarowej. Gdyby był to rzeczywiście problem, nie ma przeszkód, by zainstalować na płytce elektronicznej czujnik zbliżenia, który wywoła natychmiastowy alarm w przypadku zasłonięcia podzielnika i prześle go do serwera.

„W literaturze istnieją podobne metody komfortu cieplnego”.

Zdumiony jestem tym stwierdzeniem. Powiadają: milczenie jest złotem — i niech tak to zostanie.